Dydaktyka

Podejmując próbę przybliżenia zagadnienia wychowania fizycznego, trzeba na początku określić co to jest wychowanie. W zasadzie można wyróżnić dwie definicje: pedagogiczną i psychologiczną. Według myśli A. Guryckiej, wychowanie jest procesem dojrzewania młodego człowieka, jest procesem przejmowania przez niego w układzie dwupodmiotowej relacji odpowiedzialności za siebie, jest procesem komunikowania się, który pociąga za sobą coraz częstsze włączanie się wychowawcy w aktywność wychowanka na zasadzie partnera, życzliwego obserwatora, doradcy, a nie nadzorcy czy kierownika.¹

Współcześnie wielu nauczycieli spotyka się z problemem utrzymania porządku i dyscypliny na lekcji. Wielu, zwłaszcza młodych niedoświadczonych wychowawców spotyka się z niezrozumieniem a niekiedy wręcz z wrogością uczniów w stosunku do ich działań. Problem ten porusza Stefan Mieszalski w artykule „O dyscyplinie w klasie szkolnej".

Zajęcia pozalekcyjne są to zajęcia dzieci i młodzieży szkolnej, organizowane przy czynnym udziale uczestników, przez szkołę, instytucje wewnątrzszkolne, wybrane przez nich dla spędzenia czasu wolnego, przynoszącego wypoczynek i rozrywkę, kształcące i doskonalące wewnętrznie, dające okazję do społecznego działania, a równocześnie uczące samodzielnego gospodarowania czasem pozostającym po wypełnieniu obowiązków związanych z lekcjami i innych.¹

Szkoła stanowi najważniejsze, podstawowe „źródło" edukacji w zakresie kultury fizycznej. Wychowanie fizyczne dzieci i młodzieży zwłaszcza w szkole podstawowej powinno być pojmowane jako proces przygotowawczy do korzystania z kultury fizycznej w życiu dorosłym. Wychowanie fizyczne i jego wartości, których jest nosicielem, tj. zdrowie i sprawność fizyczna są środkiem do osiągania ogólniejszych celów wychowawczych. Zabawy, gry ruchowe, ćwiczenia fizyczne i sporty kształtują człowieka nie tylko fizycznie, lecz wspomagają także wychowanie umysłowe, społeczne, moralne.

Dział: Poznajemy nasze otoczenie

Temat: Poznajemy formy terenu

Lekcja przyrody z tematyki „Krajobraz najbliższej okolicy" ze szczególnym uwzględnie­niem elementów naturalnych i kulturowych krajobrazu oraz form terenu.

Struktury emocjonalne - np. intuicja, wyobraźnia, inteligencja - zestaw takich kategorii cech, za pomocą których człowiek potrafi rozumować, wnioskować, udoskonalać.

Struktury poznawcze - zestaw kategorii i wymiarów, za pomocą których człowiek postrzega i charakteryzuje otaczającą go rzeczywistość.

Metoda kształcenia – jest to wypróbowany i systematycznie stosowany układ czynności nauczycieli i uczniów, realizowanych świadomie w celu spowodowania założonych zmian w osobowości uczniów.

Metody nauczania (wg Kruszewskiego) – czynności nauczyciela, dzięki którym wprowadza on do lekcji wiadomości i kieruje ich biegiem.

+ Prewencja
+ Interwencja
+ Dyscyplina wymuszona

+ Oczekiwania nauczyciela
+ Przymus i dyscyplina